Hep yanımda taşıdığım birbirinden farklı renk ve desenlerdeki iki küçük tahta kalbi kaybettim. Bodrum'dan ayrılırken burda güvende olurlar diye ikisini de bir yere koydum, ancak o kadar güvenli olmuşlar ki ben bile bulamıyorum. Önce çok üzüldüm; işte dedim o kalpler de kayboldu zaten, herşey bitti. Bu sabah MAVİ olsun istedim ya hani..MAVİ önce kalbime dolsun, ordan yansıtsın evrene içindekileri. Bundan sebep sanırım, birden o küçük kalplerin kayıp değil, şimdilik benim gözlerimden uzakta olduğunu, ancak tam istediğim ve koruduğum gibi yine yanyana ve çok güvende olduklarını farkettim birden. Bulundukları yerde birbirlerine sarılarak, yaslanarak, sımsıkı kenetlenmiş olduklarını ve bu sebepten hiç yıpranmayacaklarını farkettim. Bulunmaları gerektiğinde yeniden ortaya çıkacak ve yine yanyana, adeta birbirlerinin renk ve desenleri birbirine geçmişçesine, gözler önüne çıkarak, içindekileri etrafa yansıtacaklarını farkettim. Şu anda benden uzakta bile olsalar, yoğun enerjilerini kalbimde hissettim; MAVİ MAVİ...
Hoşuma gitti farkettiklerim..İçimde saklı olan inancım kuvvetlendi yeniden, umudum ayağa kalktı tekrar.Yüzüme mavi bir gülücük yerleşti. MAVİ oldu kalbim bugün, yansıtmaya başladı bile içindekileri. Kime ulaşır bilemem. Yine de tüm evrenin MAVİ olmasını dilerim bugün.
Sevgi ve ışık hep bizimle olsun
gayatrisenem
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder