Senden Özür Diliyorum AŞK!

Senden özür diliyorum AŞK!
Korkularım ve 'Ama'larla çerçevelenmiş kalıplarımla, seni hakettiğin gibi sarıp kucaklayamadığım için...
Doğru-yanlış,..-meli, -malı ile biten cümlelerle seni sınırlandırdığım için...
En uzakta olduğunu sandığımda bile aslında hep orada ve Var olduğunu göremediğim için...
Geçtiğim yollardan sırf seni yeniden sarmam için kendini bana göstermek üzere geçtiğinde bile, o anda orada olana; sana değil, olmayana; aslında beni hiç de ilgilendirmeyenlere baktığım için...
Kalbim seni gördüğü ve gerçek olduğunu bildiği halde, zihnimin oyunlarına uyduğum için...
Sana kendimi tesim ettiğim bir kaç tek tük anın hemen ardından zihnimin oyunlarına uyup Olanı kurcaladığım ve sorguladığım için...
Sana hakettiğin gibi inanmadığım ve güvenmediğim için...
Geçmişin tozlarıyla seni kirlettiğim için...
Tüm güzelliğine,gücüne,yoğunluğuna ve başkalığına rağmen; sana kendimi teslim edemediğim için...

Pişman mıyım? Hayır...Herşey nasıl olması gerekiyorsa öyle oldu. Ne senin ne benim seçim yapma şansımız vardı. 'Keşke sarabilseydim, keşke bu kadar korkmasaydım' diyor muyum? 'Keşke'nin kifayetsiz bir kelime olduğunu bilmesem derdim. Olanı değiştirir mi 'Keşke'? Seni geri getirir mi? Sen gittin mi peki gerçekten? Sen gittin mi?

Şimdi bana bir şans daha versen, bu sefer yine bu kadar korkup, sınırlar mıyım seni? Yine geçmişimle püskürtür müyüm? ....

Olan herşeye ve en çok sana teşekkür borçluyum. Sen bu kadar derinime gelmeseydin, orada birikmiş tortuların yüzeyi ne kadar bulandırdığını belki de asla farketmeyecek, birbirinin benzeri hikayeleri yaşamaya devam edecektim. Sayende derinden acıdı canım ve derinden temizlenme yoluna girdi. O yüzden olan hiçbir şeyi ve seni göremeyecek kadar bulandı. Şükür ki temizleniyor, berraklaşıyor. O berraklaştıkça ben, kalbim ve zihnim arasındaki farkı ve olanları daha net biçimde görebiliyorum.
Şimdi yine gelsen, biliyorum zihnim büyük besin kaynağı olan korkularımdan arınmak istemediği için yine oyunlara başlayacak. Yine yanlış surette, yanlış zamanda geldiğine inandırmaya çalışacak beni. Yine sorgularla olandan,senden uzaklaştırmaya çalışacak.

Güzel olan şu ki; kalbim kuvvetlendi. Ve senin aslında hep orada olduğunu, hiçbir yere gitmediğini, her nefesimle içimde can bulduğunu biliyor artık.
Nefesim midemdeki kelebekleri yeniden uçurabilir ve sana ulaştırabilirse şayet;
Bu sefer yanından sana seslenemeden geçmeyeceğim.Bu sefer kollarımı kocaman açıp, seni sıkı sıkı saracağım...
Sadece 'An' ımızın tadını çıkaracağım ve orada olmayana bakmayacağım...
'Olan'a ve sana güvenip, kendimi akışa bırakacağım...
Geçmişi güne taşımayacağım, görünmeyen geleceği sorgulamayacağım...
Kollarımı ensemde kavuşturup kucağına yatacağım ve seni, yıldızları, bana sunduklarını izleyecek ve hakettiklerimin, hakettiklerimizin tadını çıkaracağım.

Gelecek zaman? Aslında sen içimdeyken benim tam da şu anda yaptığım o...

Sevgililer Günü'n kutlu olsun AŞK..beni Affet...

Senem