Dedim ki,
Ben küçük bir kadınım,
kırık kalbinde bir gezegeni tutmak isteyecek
kadar cüretkar.
Dedim ki,
Buraya sessizlik iniyor
sessizliğin omuzlarının tam üstüne,
bir gölge eridikçe diğerinin içinde.
Her şey burada
havada asılı kalan anda.
Dedim ki,
Sükutun ocağında,
bu kadın hayat buluyor,
çırılçıplak kalan bir şelale misali.
Dedim ki,
İncecik bir ışık hüzmesine dönüştüm,
bütünüyle kendimim.
Dedim ki,
Her bir anda,
evrenin öyküsü tekrarlanır:
Hiçbir şey yokken,
bak şimdi olana.
Beni hep şaşırtıyorsun
DEENA METZGER
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder